Logopedycznym tytułem wstępu

Każde dziecko jest wyjątkowe i rozwija się we własnym tempie. Ważne jest aby otrzymywało od dorosłych odpowiednie wsparcie. W naszym przedszkolu znajdzie je każde dziecko. Zarówno dzieci nieśmiałe jak i te nieco śmielsze odnajdą tu przyjazną atmosferę oraz fachową, dostosowaną do ich potrzeb pomoc niezbędną do osiągnięcia sukcesu. Prowadzona terapia logopedyczna zawsze dostosowana jest do wieku, stopnia rozwoju oraz zainteresowań dziecka. Zajęcia prowadzone są przy wykorzystaniu nowoczesnych metod, ciekawych gier i pomocy dydaktycznych, a także programów multimedialnych wspomagających naukę prawidłowej wymowy. Dzięki temu nasze spotkania są interesujące oraz atrakcyjne dla dzieci i tym samym bardziej skuteczne. Bardzo ważny jest wkład pracy rodziców w terapię dziecka. Regularne ćwiczenia są niezbędne do szybszego osiągnięcia imponujących efektów. Dlatego serdecznie zapraszam na konsultacje w celu omówienia diagnozy logopedycznej oraz wykonywanych ćwiczeń.

Marta Malinowska

Logopeda

Kiedy należy skonsultować się z logopedą?

Mowa dziecka ma ogromne znaczenie dla jego ogólnego rozwoju. Bagatelizowanie zaburzeń mowy może powodować szereg trudności. Warto więc w porę zgłosić się do logopedy, żeby tych trudności uniknąć. Prawidłowy rozwój mowy dziecka zakłada zamianę głosek trudniejszych na łatwiejsze do momentu osiągnięcia przez dziecko pewnego wieku. Jeżeli więc na przykład dziecko ma 3 lata i nie wymawia prawidłowo głosek sz, ż, cz, dż lub r, to nie ma jeszcze powodu do niepokoju. Warunkiem jest jednak zastępowanie tych głosek przez inne – łatwiejsze. Poniżej umieszczone zostały symptomy, które mogą świadczyć o konieczności konsultacji z logopedą:

  • Dziecko ukończyło 3 rok życia i porozumiewa się z otoczeniem jedynie za pomocą gestów, tworów językowych zrozumiałych jedynie dla najbliższego otoczenia.
  •  Dziecko ukończyło 3 rok życia i nie wymawia samogłosek. 
  • Mowa dziecka nie rozwija się, nie następuje wzrost liczby używanych przez nie słów.
  •  Dziecko ukończyło 4 rok życia i mówi bardzo mało, a poziom zrozumiałości jego mowy zdecydowanie odbiega od zrozumiałości mowy jego rówieśników.
  •  Dziecko ukończyło 4 rok życia i zamienia głoski dźwięczne na bezdźwięczne ( np. zamienia głoski g na k, d na t, b na p itd.)
  •  Dziecko większość czasu oddycha przez usta, także podczas snu.
  •  Dziecko mówi przez nos.
  •  Masz wątpliwości, czy budowa narządów mowy Twojego dziecka jest prawidłowa.
  •  Dziecko podczas wymawiania niektórych głosek wsuwa język między zęby.
  •  Dziecko zastępuje niektóre głoski trudnymi do określenia dźwiękami.
  •  Nie masz pewności, czy dziecko dobrze słyszy. Należy pamiętać, że każde dziecko rozwija się w innym tempie i nie powinno się jedynie porównywać jego mowy z rówieśnikami. Ważne jest aby bacznie obserwować, jak rozwój mowy dziecka się rozwija. O zaburzeniach w mowie świadczą niezgodności z normą rozwojową. Stopień rozwoju mowy dziecka jest określany przez logopedę po przeprowadzeniu dokładnej diagnozy.

Wspomaganie rozwoju mowy dziecka - rady dla rodziców

Prawidłowy rozwój mowy dziecka wpływa na globalny rozwój jego osobowości. Dziecko poznaje otaczający świat dzięki rozumieniu mowy,a umiejętność mówienia pozwala mu wyrazić swoje spostrzeżenia, uczucia, pragnienia. Rozwój mowy dziecka przyspieszają częste kontakty słowne z otoczeniem. Zaniedbania w tym względzie mogą spowodować opóźnienie mowy u dziecka lub jej zaburzenia.
Optymalne warunki dla prawidłowego rozwoju mowy rodzice mogą zapewnić dziecku już od momentu jego narodzin.  Są bowiem osobami przebywającymi z dzieckiem najdłużej, mają więc największe możliwości wpływania na jego rozwój.  Są też pierwszym i najważniejszym wzorem, który dziecko będzie próbowało naśladować.


Co powinni, a czego nie powinni robić rodzice, aby wspomagać rozwój mowy dziecka?


Oto najważniejsze zalecenia:


Tak postępujmy:
1. Mówmy do dziecka, już od pierwszych dni jego życia, dużo i spokojnie. Nie podnośmy głosu zwracając się do niego.
2. Nasze wypowiedzi powinny być poprawne językowo, budujmy krótkie zdania, używajmy prostych zwrotów, modulujmy własny głos.
3. Kiedy dziecko wypowie jakieś słowo, zdanie starajmy się rozszerzyć jego wypowiedź, dodając jakieś słowa.
4. Mówmy dziecku, co przy nim robimy, co dzieje się wokół niego. Niech mowa towarzyszy spacerom, zakupom, pracom domowym.
5. Mówmy do dziecka zwracając uwagę, aby widziało naszą twarz - będzie miało okazję do obserwacji pracy artykulatorów.
6. Karmienie piersią zapewni dziecku prawidłowy rozwój układu artykulacyjnego.
7. Od najmłodszych lat uczymy dbałości o higienę jamy ustnej. Pamiętajmy, aby dziecko nauczyło się gryźć i żuć.
8. Zwracajmy uwagę, aby dziecko oddychało nosem; w przypadku, gdy dziecko oddycha ustami, prosimy pediatrę            o ustalenie przyczyny.
9. Odpowiadajmy na pytania dziecka cierpliwie i wyczerpująco.
10. Opowiadajmy i czytajmy dziecku bajki, wierszyki, wyliczanki. Uczmy krótkich wierszy na pamięć.
11. Oglądajmy z dzieckiem obrazki: nazywajmy przedmioty i opisujmy sytuacje prostymi zdaniami.
12. Śpiewajmy z dzieckiem. Jest to ćwiczenie językowe, rytmiczne, a zarazem terapeutyczne.
13. Rysujmy z dzieckiem, mówmy co kreślimy –„...teraz rysujemy kotka. To jest głowa, tu są oczy, nos...”. Zachęcajmy dziecko do wypowiedzi nt. rysunku.
14. Wspólnie oglądajmy telewizję, wybierajmy programy właściwe dla wieku dziecka. Komentujmy wydarzenia pojawiające się na ekranie, rozmawiajmy na ich temat.
15. Starajmy się, aby zabawy językowe i dźwiękonaśladowcze znalazły się w repertuarze czynności wykonywanych wspólnie z dzieckiem. Wybierajmy do zabaw właściwą porę
16. Zachęcajmy swoje dziecko do mówienia (nie zmuszajmy!); chwalmy je za każdy przejaw aktywności werbalnej; dostrzegajmy każde, nawet najmniejsze osiągnięcie, nagradzając je pochwałą.
17. Dołóżmy wszelkich starań, aby rozmowa z nami była dla dziecka przyjemnością.
18. Jeżeli dziecko osiągnęło już wiek, w którym powinno daną głoskę wymawiać (więcej - tutaj) a nie robi tego, skonsultujmy się z logopedą.
19. Jeżeli dziecko ma nieprawidłową budowę narządów mowy (rozszczepy warg, podniebienia, wady zgryzu lub uzębienia), koniecznie zapewnijmy mu opiekę lekarza specjalisty, ponieważ wady te są przyczyną zaburzeń mowy.


Tego nie róbmy:
1. Unikajmy podawania dziecku smoczka typu „gryzak”, zwracajmy uwagę, aby dziecko nie ssało palca. Następstwem tych niepożądanych zachowań mogą być wady zgryzu, które prowadzą do wad wymowy, np. wymowa międzyzębowa.
2. W trakcie rozmowy z dzieckiem unikajmy zdrobnień i spieszczeń (języka dziecinnego), dostarczając dziecku prawidłowy wzorzec językowy danego słowa.
3. Nie zaniedbujmy chorób uszu, gdyż nie leczone mogą prowadzić do niedosłuchu, a w następstwie do dyslalii lub niemoty.
4. Nie gaśmy naturalnej skłonności dziecka do mówienia obojętnością, cierpką uwagą, lecz słuchajmy uważnie wypowiedzi, zadawajmy dodatkowe pytania, co przyczyni się do korzystnego rozwoju mowy.
5. Nie poprawiajmy wymowy dziecka żądając, by kilkakrotnie powtarzało dane słowo. Niech z naszego języka znikną słowa :”Powtórz ładniej”, „Powiedz lepiej”. Wychowanie językowe to nie tresura.
6. Nie zawstydzajmy, nie karzmy dziecko za wadliwą wymowę.
7. Nie zmuszajmy dziecka leworęcznego do posługiwania się ręką prawą w okresie kształtowania się mowy. Naruszanie w tym okresie naturalnego rozwoju sprawności ruchowej zaburza funkcjonowanie mechanizmu mowy. Często prowadzi to do zaburzeń mowy, a w szczególności do jąkania.
8. Nie wymagajmy od dziecka zbyt wczesnego wymawiania poszczególnych głosek. Dziecko nie przygotowane pod względem sprawności narządów artykulacyjnych, niedostatecznie różnicujące słuchowo dźwięki mowy, a zmuszane do wymawiania zbyt trudnych dla niego głosek, często zaczyna je zniekształcać. W ten sposób przyczyniamy się do powstawania błędnych nawyków artykulacyjnych, trudnych do zlikwidowania.

ćwiczenia.pdf

 

Początek strony